Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Προβλεψιμότητα και βιωσιμότητα για να μπούμε σε σύγχρονη τροχιά

Προβλεψιμότητα και βιωσιμότητα για να μπούμε σε σύγχρονη τροχιά

Αν πρέπει να βρούμε δύο λέξεις καθοριστικές για το μέλλον μας, δύο λέξεις που θα μας απαλλάξουν από τον κακό εαυτό του παρελθόντος μας και θα μας βάλουν σε μία σύγχρονη τροχιά, αυτές είναι η προβλεψιμότητα και η βιωσιμότητα.

Ζήσαμε πολλές δεκαετίες με πολιτικές του αέρα και πολιτικούς που κυβερνούσαν με το σκεπτικό “μεροδούλι, μεροφάι”. Κανένα σχέδιο, καμία πρόβλεψη, καμία πρόληψη, καμία σκέψη για το μέλλον. Όσα φέρνει η ώρα και όπως-όπως να λύσουμε τα τρέχοντα, για να τη βγάλουμε καθαρή για άλλον ένα χρόνο, άλλη μία τετραετία.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού και επιφανειακών πολιτικών είναι ο τομέας της Υγείας. Χρόνια προβλήματα και παθογένειες, επαναλαμβανόμενες δεσμεύσεις δεκαετιών για αλλαγή και επαναπροσανατολισμό, αλλά στην πράξη δεν γινόταν τίποτα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύτηκε από την αρχή να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο. Ήδη από το 2019, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, είπε χαρακτηριστικά πως “είναι ώρα και η χώρα μας να αντιμετωπίσει την Υγεία όπως όλες οι προηγμένες χώρες: Να θέσει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο και αυτούς που την υπηρετούν, και όχι ένα απρόσωπο, δαιδαλώδες σύστημα”, τονίζοντας την αξία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, της διαφάνειας και της αξιολόγησης.

Θέτοντας στο επίκεντρο τον άνθρωπο, δίνεις ξανά στο ΕΣΥ και τον τομέα της Υγείας γενικότερα τον ουσιαστικό τους στόχο: να βελτιώνουν το επίπεδο και την ποιότητα ζωής.

Αυτό τι σημαίνει; Ολοκληρωμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, σύγχρονα και επαρκώς στελεχωμένα νοσοκομεία που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, επένδυση στην πρόληψη και την καινοτομία.

Ήδη “τρέχουν” πολλές πρωτοβουλίες και αλλαγές σε όλα σχεδόν από τα παραπάνω. Η νέα φαρμακευτική πολιτική που εξήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, είναι το τελευταίο κομμάτι του “παζλ”.

Μία υγιής, νέα πολιτική φαρμάκου θα πρέπει να αξιοποιήσει όλα τα σύγχρονα μέσα και δεδομένα για να σχεδιαστεί σωστά. Θα πρέπει να περιλαμβάνει ελέγχους, π.χ. στη συνταγογράφηση, συνεχή αξιολόγηση και μεταρρυθμίσεις ώστε να εξοικονομούνται πόροι όπου κατασπαταλούνται, και να επενδύονται στις πραγματικές, καταγεγραμμένες ανάγκες. Θα πρέπει η καινοτομία να αντιμετωπιστεί ως επένδυση και όχι ως κόστος – αυτό έγινε ξεκάθαρο, άλλωστε, και την περίοδο της πανδημίας με τα εμβόλια. Και, τέλος, να βρεθούν λύσεις που θα επιτρέψουν την προβλεψιμότητα σε όλη την αλυσίδα του φαρμάκου, τη βιωσιμότητα του συστήματος, αλλά και την απρόσκοπτη κάλυψη των αναγκών των ασθενών.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος

Check Also

Προκήρυξη 2.145 θέσεων μόνιμου νοσηλευτικού προσωπικού στα νοσοκομεία – Έρχεται προκήρυξη και για ειδικευμένους γιατρούς

Στο πλαίσιο της ενίσχυσης του προσωπικού των νοσοκομείων και των φορέων του Υπουργείου Υγείας σε …