Μειωμένη η πιθανότητα για εμφάνιση COVID-19 σε πρώην νοσήσαντες εμβολιασμένους με mRNA εμβόλια

Η επίδραση της προηγούμενης λοίμωξης COVID-19 στην αποτελεσματικότητα των εμβολίων έναντι του SARS-CoV-2 δεν έχει διαλευκανθεί πλήρως. Σκοπός σχετικής δημοσίευσης των L. J. Abu-Raddad και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA ήταν να αξιολογηθεί η προστασία από COVID-19 μετά τον εμβολιασμό με mRNA εμβόλια έναντι του SARS-CoV-2 σε άτομα που είχαν προηγουμένως νοσήσει από COVID-19, συγκριτικά με άτομα που δεν είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19.

Όπως σημειώνουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο Κατάρ και συμπεριελήφθησαν συνολικά 1.531.737 άτομα που είχαν εμβολιαστεί είτε με το BNT162b2 (Pfizer-BioNTech), είτε με το mRNA-1273 (Moderna). Οι συμμετέχοντες είχαν εμβολιαστεί μεταξύ 21 Δεκεμβρίου 2020 και 19 Σεπτεμβρίου 2021, και η παρακολούθηση ξεκίνησε 14 ημέρες μετά τη λήψη της δεύτερης δόσης του εμβολίου, έως τις 19 Σεπτεμβρίου 2021. Όλες οι περιπτώσεις COVID-19 επιβεβαιώθηκαν με τη μοριακή μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) σε ρινοφαρυγγικά επιχρίσματα.

Στην υπο-ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβαν το BNT162b2, 99.226 άτομα είχαν προηγούμενη νόσο COVID-19 και είχαν αντιστοιχιστεί 290.432 άτομα που δεν είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 37 έτη, ενώ το 68% ήταν άνδρες. Στην υπο-ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβαν το mRNA-1273 58.096 άτομα είχαν προηγούμενη νόσο COVID-19 και είχαν αντιστοιχιστεί 169.514 άτομα που δεν είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 36 έτη, ενώ το 73% ήταν άνδρες.

Μεταξύ των ατόμων που έλαβαν το BNT162b2 διαπιστώθηκαν 159 περιπτώσεις COVID-19 μεταξύ όσων είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19 και 2.509 περιπτώσεις COVID-19 μεταξύ όσων δεν είχαν προηγουμένως νοσήσει από SARS-CoV-2. Μεταξύ των ατόμων που έλαβαν το mRNA-1273 διαπιστώθηκαν 43 περιπτώσεις COVID-19 μεταξύ όσων είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19 και 368 περιπτώσεις COVID-19 μεταξύ όσων δεν είχαν προηγουμένως νοσήσει από SARS-CoV-2.

Η αθροιστική επίπτωση της COVID-19 μεταξύ των εμβολιασμένων με το BNT162b2 ήταν 0,15% στα άτομα με προηγούμενη διάγνωση COVID-19, έναντι 0,83% στα άτομα χωρίς προηγούμενη COVID-19. Η αθροιστική επίπτωση της COVID-19 μεταξύ των εμβολιασμένων με το mRNA-1273 ήταν 0,11% στα άτομα με προηγούμενη διάγνωση COVID-19, έναντι 0,35% στα άτομα χωρίς προηγούμενη COVID-19. Οι διαφορές στα ποσοστά μεταξύ των εμβολίων δεν αποτελούν σύγκριση της αποτελεσματικότητας μεταξύ των εμβολίων, καθώς η μελέτη δεν είχε σχεδιαστεί με αυτό το σκοπό και δεν είχε την απαιτούμενη στατιστική ισχύ.

Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι οι εμβολιασμένοι που είχαν νοσήσει από SARS-CoV-2 τουλάχιστον 6 μήνες πριν την πρώτη δόση του εμβολίου έναντι του SARS-CoV-2, είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο επαναλοίμωξης μετά τον εμβολιασμό συγκριτικά με όσους είχαν νοσήσει λιγότερο από 6 μήνες από την πρώτη δόση του εμβολίου BNT162b2 ή mRNA-1273.

Συμπερασματικά, το ατομικό ιστορικό προηγούμενης λοίμωξης COVID-19 σχετίστηκε με σημαντικά μικρότερη πιθανότητα COVID-19 μετά τον εμβολιασμό με mRNA εμβόλια έναντι του SARS-CoV-2, ενώ η προστασία ήταν ισχυρότερη μεταξύ όσων εμβολιάστηκαν μετά την παρέλευση τουλάχιστον 6 μηνών από τη νόσηση.