Το στοίχημα του Προσωπικού Ιατρού

Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας δεν κατάφερε ποτέ να βρει την υγειά της. Ίσως γιατί δεν δέχτηκε ποτέ τη δέουσα φροντίδα. Ίσως οι προσπάθειες έμεναν πάντα σε… πρωτοβάθμιο επίπεδο. Ωστόσο, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως πάντα κατείχε περίοπτη θέση στα προεκλογικά προγράμματα, στις πολιτικές ατζέντες και δεσμεύσεις και ήταν στην κορυφή της λίστας των προτεραιοτήτων κάθε υπουργού που αναλάμβανε καθήκοντα στο Υγείας.

Νομοσχέδια για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας υπάρχουν. Και διάφορα ονόματα δόθηκαν κατά καιρούς στο έργο αυτό από φιλόδοξους νονούς και κορδέλες κόψαμε σε δομές που μπορεί να μην είχαν το απαραίτητο προσωπικό ή εξοπλισμό, αλλά δήλωναν πανέτοιμες να υποδεχτούν τους πολίτες και εν δυνάμει ψηφοφόρους. Τα γνωστά.

Ο Θάνος Πλεύρης δείχνει να το πήρε πιο ζεστά το θέμα. Με το νομοσχέδιο “Γιατρός για όλους” κρατά τα θετικά που υπήρχαν σε προηγούμενες απόπειρες, αλλά κυρίως φέρνει αλλαγές στα τρωτά σημεία που εμπόδιζαν το έργο να προχωρήσει. Διευρύνει τη λίστα των γιατρών που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα, δίνοντας έτσι περισσότερες επιλογές στους ασθενείς και δίνει κίνητρα σε όλους για να στηρίξουν το εγχείρημα.

Οι αμοιβές των γιατρών είναι ένα σημείο – κλειδί για την επιτυχία του έργου, όπως και τα κίνητρα που θα δοθούν στους ασθενείς για να επιλέξουν προσωπικό ιατρό είναι σημαντικά. Και δεν είναι “απειλή” το ότι θα έχουν κάποια προνόμια σε σχέση με αυτούς που δεν θα γραφτούν στο σύστημα. Μιλάμε για υγεία, για πρόληψη και, κυρίως, για δωρεάν παροχές. Επομένως είναι προς όφελος όλων να μπουν στο σύστημα και να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες αυτές.

Όπως πάντα, η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ επί του νομοσχεδίου περιορίζεται στα επουσιώδη και τα… γραφικά. Τι σημασία έχει αν λέγεται “Προσωπικός Ιατρός” και όχι “Οικογενειακός” όπως ήθελε η αντιπολίτευση; Και πότε θα σταματήσει αυτή η καραμέλα περί άλωσης του δημοσίου συστήματος και επέκτασης της ιδιωτικής αγοράς; Ο ιδιωτικός τομέας συνέβαλε στην αντιμετώπιση της πανδημίας και, αν μπορεί και τώρα να βοηθήσει σε ένα μεγαλεπήβολο έργο που είναι προς όφελος των ασθενών και χωρίς την όποια επιβάρυνσή τους, γιατί να μην το κάνει;

Η προσήλωση του Θάνου Πλεύρη, η τεχνογνωσία του Κυριάκου Πιερρακάκη και η σημαντική εμπειρία που απέκτησε ο Μάριος Θεμιστοκλέους από το πρόγραμμα των εμβολιασμών, δίνουν για πρώτη φορά μεγάλες πιθανότητες το στοίχημα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας να κερδηθεί.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος