Ήρθε η ώρα να βρούμε την Πρωτοβάθμια… Υγειά μας;

Ας το παραδεχτούμε. Η πηγή όλων των προβλημάτων μας τα τελευταία πολλά χρόνια είναι η έλλειψη σχεδιασμού και ουσιαστικής προσπάθειας για την επίλυσή τους. Τα κλασικά μας “αγκάθια” παρέμεναν σταθερά σε περίοπτη θέση στις πολιτικές ατζέντες, αλλά στην ουσία αποτελούσαν “διακοσμητικά” στοιχεία των προεκλογικών προγραμμάτων.

Ποιος πολίτης δεν θέλει να ακούσει ότι θα παταχθεί η διαφθορά, θα επικρατήσει η αξιοκρατία, θα μειωθεί η γραφειοκρατία, θα εκσυγχρονιστεί το κράτος, θα έχουμε όλοι ένα “υγιές” Εθνικό Σύστημα Υγείας; Κι από τη στιγμή που όλοι τα θέλουμε αυτά, όλοι αντίστοιχα υπόσχονταν ότι θα τα παρέχουν.

Ειδικά στο θέμα του ΕΣΥ, πέραν του στόχου των προσλήψεων και της αναβάθμισης των δημόσιων νοσοκομείων, στόχος και… όνειρο απατηλό εδώ και δεκαετίες είναι η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Δεκάδες νομοσχέδια, ρυθμίσεις, αποσπασματικές προσπάθειες δεν κατάφεραν να αποδώσουν καρπούς και, εν έτει 2022, ψάχνουμε ακόμη την (Πρωτοβάθμια) υγειά μας.

Όλοι αναγνώριζαν τη σημασία και την αξία της και γι’ αυτό έμεινε ψηλά στην ατζέντα, να… κυματίζει αγέρωχη. Σε αυτό το κομμάτι δεν έχουμε κανένα παράπονο. Από ‘κει και πέρα, τα τελευταία χρόνια η μόνη “ουσιαστική” αλλαγή που είχαμε στο θέμα αυτό ήταν οι μετονομασίες των δομών και η προσθήκη ρυθμίσεων που ποτέ δεν εφαρμόστηκαν.

Πόσες φορές έχουμε ακούσει για τον οικογενειακό γιατρό, για τον φάκελο ασθενούς, για πρόληψη και αποσυμφόρηση των νοσοκομείων; Πολλές. Πότε τα είδαμε στην πράξη; Ποτέ. Ο Θάνος Πλεύρης δείχνει αποφασισμένος να αλλάξει το κακό προηγούμενο, φέρνοντας ένα νομοσχέδιο με εκσυγχρονισμένα παλιά μέτρα που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, αλλά και πρωτοβουλίες που φιλοδοξούν να μας δώσουν την ΠΦΥ που αξίζει να έχει μία σύγχρονη χώρα.

Στο επίκεντρο είναι ο θεράπων γιατρός που θα έχει ο κάθε ασφαλισμένος, ο οποίος θα είναι ο απόλυτα υπεύθυνος για την πρόληψη, αλλά και την παραπομπή των ασθενών στα νοσοκομεία. Όταν “χτιστεί” η νέα ΠΦΥ, ο προσωπικός γιατρός θα είναι επιπλέον υπεύθυνος και για την παραπομπή μας σε άλλες ειδικότητες (καρδιολόγους, ορθοπεδικούς κ.α.) ώστε, μέσω του gatekeeping, να αποφευχθεί αυτό το άσκοπο πολλές φορές “σεργιάνι” των πολιτών από γιατρό σε γιατρό και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.

Θέληση υπάρχει. Το θέμα είναι να δοθούν επαρκή κίνητρα στους γιατρούς ώστε να μπουν στο σύστημα και να μην μπλοκάρει πάλι το εγχείρημα πριν καν ξεκινήσει.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος