Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Μια κακή ρουτίνα σε επανάληψη

Μια κακή ρουτίνα σε επανάληψη

Άλλο ένα καλοκαίρι με πυρκαγιές και υπεράνθρωπες προσπάθειες για τον έλεγχό τους, με καταστροφές, αγωνία και φόβο. Άλλο ένα καλοκαίρι που το ίδιο ερώτημα πλανάται παντού: Γιατί κάθε χρόνο τα ίδια; Τι κάνουμε λάθος;

Η απάντηση είναι απλή: τις τελευταίες δεκαετίες, κάναμε τα λάθη μας ρουτίνα. Τι σημαίνει αυτό; Αντιμετωπίζαμε το πρόβλημα όταν προέκυπτε, με όποια μέσα είχαμε, χωρίς προετοιμασία, χωρίς να δίνουμε σημασία στην πρόληψη.

Γνωρίζουμε -και πάντα γνωρίζαμε- τις ελλείψεις και τις αδυναμίες μας, ωστόσο το μόνο που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια ήταν να μεταθέτουμε τις ευθύνες, να εξαγγέλλουμε ότι θα αλλάξουν τα πράγματα και, τελικά, να τα κρύβουμε κάτω από τα χαλάκι για να τα βρει ο επόμενος.

Ζούμε μία κακή ρουτίνα σε επανάληψη, κι αυτό πρέπει να αλλάξει. Μπορεί η κλιματική αλλαγή να επιβαρύνει την κατάσταση, τα πολλαπλά μέτωπα σε διαφορετικές περιοχές της χώρας να διασπούν τις υπάρχουσες δυνάμεις, οι καιρικές συνθήκες να δυσχεραίνουν το έργο των σωμάτων πυρόσβεσης, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η πηγή της κακής αυτής ρουτίνας είναι η αδιαφορία.

Εκτός από τις πυρκαγιές, χρόνια τώρα ακούμε για τις καθυστερήσεις του ΕΚΑΒ που στοιχίζουν ζωές, για τις αναμονές στα νοσοκομεία και τις ελλείψεις κλινών ΜΕΘ, για το στριμωξίδι στις δημόσιες συγκοινωνίες και άλλα πολλά.

Οι 250 προσλήψεις πληρωμάτων ασθενοφόρων, στις οποίες προχωρά ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε συνδυασμό με τις ευρύτερες προσλήψεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα.

Και έτσι θα πρέπει να γίνει με όλους τους προβληματικούς τομείς της καθημερινότητάς μας. Με σχέδιο, πρόγραμμα και τη σταθερή, σταδιακή ενίσχυσή τους, να φτάσουμε κάποια στιγμή, σύντομα, στα επιθυμητά επίπεδα, για να είμαστε ασφαλείς, έτοιμοι και εκσυγχρονισμένοι.

Δεν υπάρχουν οι οικονομικοί πόροι για να αλλάξουν όλα αύριο. Αλλά και το “μεθαύριο” μας κάνει, φτάνει να βλέπουμε πως, χρόνο με τον χρόνο, πάμε καλύτερα. Κούρασε η κακή ρουτίνα, η αμέλεια και η ακατάπαυστη μετακίνηση των ευθυνών.

Χρειάζονται νέοι στόλοι, προσλήψεις, εκπαίδευση και πρόληψη. Ειδικά η πρόληψη είναι πλήρως απαξιωμένη στη χώρα μας. Αυτό το “άμα έρθει, θα το αντιμετωπίσουμε” ή “έλα μωρέ, πάντα τα καταφέρνουμε καλά, ακόμη και την τελευταία στιγμή”, δεν έχουν χώρο στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ειδικά όταν αυτό το “την τελευταία στιγμή” αφορά σε φυσικές καταστροφές και ανθρώπινες ζωές.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος

Check Also

Οι προτάσεις του ΠΙΣ για το πρόβλημα της έλλειψης γιατρών στο ΕΣΥ

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, με επιστολή του στο Υπουργείο Υγείας, τις βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες προτάσεις …