Αρχική / Τελευταίες Εξελίξεις / Επιστήμη / Καρδιοαναπνευστική άσκηση για τη διάγνωση συμπτωμάτων long-Covid σε ενήλικες ασθενείς

Καρδιοαναπνευστική άσκηση για τη διάγνωση συμπτωμάτων long-Covid σε ενήλικες ασθενείς

Πρόσφατη μετα-ανάλυση της Matthew S. Durstenfeld και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA Network Open ασχολήθηκε με τη χρήση της καρδιο-αναπνευστικής άσκησης για τη διάγνωση συμπτωμάτων long-Covid σε ενήλικες ασθενείς.

Όπως σημειώνουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), σε ασθενείς που έχουν νοσήσει από λοίμωξη Covid-19 και συνεχίζουν να αναφέρουν συμπτωματολογία, έχει παρατηρηθεί μειωμένη ικανότητα άσκησης τρεις μήνες μετά τη νόσησή τους. Με βάση το πρότυπο τεστ καρδιο-αναπνευστικής άσκησης (CPET) για τη μέτρηση της ικανότητας άσκησης και τον εντοπισμό προτύπων δυσανεξίας στην άσκηση, εκτιμήθηκε η διαφορά στην ικανότητα άσκησης μεταξύ ατόμων με και χωρίς συμπτώματα long-Covid. Παράλληλα, η CPET χρησιμοποιήθηκε για τον χαρακτηρισμό των φυσιολογικών προτύπων περιορισμού ως προς την διευκρίνιση των πιθανών μηχανισμών της long-Covid.

Ανασκοπήθηκαν δεδομένα μελετών με ασθενείς, οι οποίοι είχαν νοσήσει από Covid-19 τουλάχιστον τρεις μήνες νωρίτερα και συμπεριέλαβαν τη μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου με CPET (Vο2).

Με βάση μια μετά-ανάλυση 9 μελετών που συμπεριέλαβαν 464 άτομα με συμπτώματα long-Covid και 359 χωρίς συμπτώματα, η μέση κορυφή καταγραφής Vo2 κατά τη CPET ήταν −4,9 (95% CI, −6,4 to −3,4) mL/kg/min μεταξύ των ατόμων με συμπτώματα. Η έκπτωση της σωματικής κατάστασης και οι περιφερειακοί περιορισμοί (μη φυσιολογική εξαγωγή οξυγόνου) ήταν συνήθεις, αλλά περιγράφηκε επίσης δυσλειτουργική αναπνοή και χρονοτροπική ανικανότητα. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία περιοριζόταν από μικρά μεγέθη δείγματος, σφάλμα επιλογής συμμετεχόντων, συγχυτικούς παράγοντες και ποικίλους ορισμούς συμπτωμάτων και ερμηνείες CPET, με αποτέλεσμα υψηλό κίνδυνο μεροληψίας και ετερογένειας.

Τα ευρήματα της συστηματικής έρευνας και μετά-ανάλυσης υποδεικνύουν ότι η ικανότητα άσκησης μειώθηκε για περισσότερο από τρεις μήνες μετά την λοίμωξη από SARS-COV-2 σε ασθενείς με συμπτωματολογία long-Covid, συγκριτικά με ασθενείς χωρίς συμπτωματολογία, παρά τους μεθοδολογικούς περιορισμούς. Πιθανοί μηχανισμοί για δυσανεξία στην άσκηση εκτός από την έκπτωση της σωματικής κατάστασης περιλαμβάνουν επηρεασμένη αυτόνομη λειτουργία, όπως δυσλειτουργία στη λειτουργία της αναπνοής, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και μυϊκή ή μιτοχονδριακή παθολογία.

Check Also

FLiRT: Τι γνωρίζουμε για τις νέες υποπαραλλαγές του κορονοϊού;

Στις 21 Μαΐου δημοσιεύθηκε στο έγκριτο διαδικτυακό Yale Medicine ο πιθανός αντίκτυπος των νέων υποπαραλλαγών …