Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι της Υγείας

Το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι της Υγείας

Είναι κλασικό φαινόμενο, και δη σε προεκλογική περίοδο, τα ίδια θέματα να τα βλέπουν εντελώς διαφορετικά κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Η πρώτη θέλει να παρουσιάσει την τέλεια ή έστω την σχεδόν τέλεια εικόνα των πραγμάτων, υπερτονίζοντας τα σημαντικά επιτεύγματα της θητείας της. Η δεύτερη από τη μεριά της θα παρουσιάσει την τραγική, έστω σχεδόν τραγική εικόνα, η οποία σταδιακά θα αγγίξει το τέλειο κατά τη διάρκεια της δικής της θητείας. Και υπάρχει πάντα βέβαια και η άποψη των πολιτών, που ζουν την εκάστοτε εικόνα… στο πετσί τους.

Ο τομέας της Υγείας δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Και σε αυτήν την περίπτωση οι μεν τα βλέπουν όλα δρομολογημένα, οι δε όλα… παραστρατημένα και στη μέση οι ασθενείς, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και οι φορείς που σχετίζονται με τον εν λόγω τομέα, που ζουν τα προβλήματα και τις συνέπειες των δυσλειτουργιών του καθημερινά.

Ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, σε πρόσφατη ομιλία του υποστήριξε ότι η Ελλάδα κατάφερε, παρά τα «τραύματά» της, να διασφαλίσει ένα δημόσιο σύστημα υγείας λειτουργικό και προσβάσιμο σε όλους, βάσει του οποίου εφαρμόζεται μια πολιτική ισότιμης κάλυψης των ιατροφαρμακευτικών αναγκών των ασθενών. «Η μάχη για την πρόσβαση των πολιτών στην Υγεία έχει κερδηθεί», τόνισε χαρακτηριστικά.

Δεν αντιλέγει κανείς ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι εκεί και είναι για όλους. Ούτε πως είναι στελεχωμένο με άξιο προσωπικό, που μπορεί να αντεπεξέλθει στα δύσκολα. Αυτή, όμως, είναι η μία όψη του νομίσματος. Το μισογεμάτο ποτήρι. Τα νοσοκομεία «υποφέρουν» από ελλείψεις και στενάζουν καθημερινά και κυρίως σε ημέρες εφημερίας. Ράντζα, αναμονή, κακές υποδομές, πεπαλαιωμένα μηχανήματα, εξαντλημένο προσωπικό… Αυτά ζουν στην καθημερινότητά τους εργαζόμενοι και ασθενείς. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι μόνο το να έχουν όλοι πρόσβαση στο ΕΣΥ, αλλά να μπορεί και το σύστημα να αντέξει την αυξημένη εισροή ασθενών και να τους παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.

Το ίδιο ισχύει και για το νέο μοντέλο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, το οποίο έχει μεν αρκετά θετικά στοιχεία που μισογεμίζουν το ποτήρι, αλλά έχει και άλλα τόσα προβλήματα (ελλείψεις, στελέχωση κ.λπ.), που το… μισοαδειάζουν. Υπάρχουν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι, αλλά υπάρχει και η καθημερινότητα που έχει ένα μόνο πρόσωπο. Κι αυτό πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα…

Γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 31 Μαρτίου

Check Also

Στόχοι και δεσμεύσεις σε αναμονή

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι ένα κλασικό σημείο δεσμεύσεων για το μέλλον και χώρος σύγκρουσης …