Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Ο νέος είναι ωραίος, ο παλιός είναι αλλιώς

Ο νέος είναι ωραίος, ο παλιός είναι αλλιώς

Είναι λίγο μπερδεμένες οι έννοιες «νέος» και «παλιός» όταν μιλάμε για την παρούσα κυβέρνηση. Μπορεί να βρίσκεται στην εξουσία μόλις δύο χρόνια, να έχει κερδίσει αυτή τη θέση υποσχόμενη κάτι εντελώς καινούριο και μακριά από το «κατεστημένο», αλλά την ίδια ώρα μοιάζει τόσο «παλιά», που σε κάνει να τρομάζεις.

Ίσως επειδή δεν έχει φέρει τίποτα το διαφορετικό και ριζοσπαστικό μέχρι τώρα. Ίσως γιατί το κοινωνικό κράτος που υποσχόταν καταρρέει μέρα με τη μέρα από λάθη, βεβιασμένες και παράλογες αποφάσεις. Ίσως γιατί προσπαθεί απεγνωσμένα να μας πείσει ότι όλα πάνε καλά κι, αν τολμήσει κάποιος να πει το αντίθετο, είναι πληρωμένος, βολεμένος, από άλλο σύμπαν, άλλη νοοτροπία, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον τομέα της Υγείας. Οι κ.κ. Ξανθός και Πολάκης προσπαθούν να μας πλασάρουν μια μαγική εικόνα. Ό,τι ζούμε, βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε για την κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας είναι δουλειά των «οχτρών» και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τα οικονομικά των νοσοκομείων βελτιώνονται, οι ελλείψεις μειώνονται, νέα νοσοκομεία εξαγγέλλονται και όλα καλά, όλα ανθηρά.

Δεν απαντούν στις ερωτήσεις που καταθέτει η αντιπολίτευση στη Βουλή, επιτίθενται σε όποιον εκφράζει αντίθετη άποψη, δεν ακούν, δεν συνδιαλέγονται και κυβερνούν ως «νέα ελπίδα» με παλιά νοοτροπία και την αίσθηση της αυθεντίας που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

Την ίδια ώρα, η σκιώδης κυβέρνηση βρίσκεται επί ποδός έτοιμη να διαδεχτεί τους «παλιούς νέας κοπής» συναδέλφους της. Ο τομεάρχης Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλης Οικονόμου και η αναπληρώτρια τομεάρχης, Κατερίνα Παπακώστα, είναι «παλιές καραβάνες» στην πολιτική. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είναι «παλιοί», ξέρουν ότι υπάρχει ανάγκη για μια νέα ματιά στα προβλήματα. Οι καιροί και οι ανάγκες έχουν αλλάξει και το γνωρίζουν πολύ καλά. Γι’ αυτό στηρίζουν τις προτάσεις τους στα δεδομένα του σήμερα, στη δύναμη που έχει το «ακούω, κατανοώ, συνδιαλέγομαι», αλλά και το «κρατάω και χτίζω σε ό,τι καλό υπάρχει».

Τα υπουργεία αλλάζουν υπουργούς και στελέχωση σαν τα πουκάμισα. Κάθε νέος «ένοικος», θα ξηλώσει ό,τι έφτιαξε ο προηγούμενος, για να φτιάξει τα δικά του. Και πριν προλάβει να τα ολοκληρώσει, θα έρθει κάποιος νεότερος και πάλι από την αρχή. Κάπως έτσι γεμίσαμε με δεκάδες νομοσχέδια για Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, για προμήθειες και οργάνωση νοσοκομείων κτλ. και κάπως έτσι τίποτα δεν προχωράει.

Οι καιροί ζητούν συνεργασίες, λύσεις, επιδόσεις, βήματα μπροστά. Δεν θέλουν κοντόφθαλμες αυθεντίες, ούτε την ανακάλυψη του τροχού. Χρειαζόμαστε μια υγιή βάση, ώστε να χτίζουμε πάνω σε αυτήν και κάποια στιγμή να έχουμε ένα ολοκληρωμένο οικοδόμημα. Κι ας χρειάζεται τα «μερεμέτια» του. Σίγουρα, όμως, αυτό είναι προτιμότερο από το να έχεις ένα οικοδόμημα υπό αέναη κατασκευή…

Γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017

Check Also

Πήρε φωτιά από την πρώτη μέρα το «1142»

Το «1142» δέχτηκε στις 19 Νοεμβρίου, πρώτη μέρα της επίσημης εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου, 235 …