Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Οι συμμέτοχοι και οι αμέτοχοι της Υγείας

Οι συμμέτοχοι και οι αμέτοχοι της Υγείας

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για το ποσοστό συμμετοχής των ασθενών στη φαρμακευτική δαπάνη. Άλλοι υποστηρίζουν ότι έχει αυξηθεί, άλλοι ότι παραμένει σε λογικά έως και χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και ένας «πόλεμος» αριθμών βρίσκεται σε εξέλιξη, με στόχο να αποδειχτεί ο σωστός τρόπος υπολογισμού του ποσού που βγάζουν κάθε χρόνο οι ασθενείς από την τσέπη τους για φάρμακα.

Ανάμεσα σε αυτήν την «αριθμομαχία», τα ασφαλέστερα συμπεράσματα είναι πολύ συγκεκριμένα. Το πρώτο αφορά στο γεγονός πως οι ασθενείς καταβάλλουν περισσότερο από 1,5 δις τον χρόνο για να προμηθευτούν τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χρειάζονται. Σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονται όλα: και η θεσμοθετημένη συμμετοχή τους και τα φάρμακα που δεν αποζημιώνονται, τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, αλλά και αυτά που, ενώ αποζημιώνονται, ο ασθενής επιλέγει να τα πάρει μόνος παρά να μπει στον… αγώνα της συνταγής. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται και το «αγκάθι» των παράνομων παράλληλων εξαγωγών. Άρα, εδώ έχουμε συμμετοχή των ασθενών, συμμετοχή κάποιων «ομάδων» που δρουν παράνομα και καμία συμμετοχή της πολιτείας στον έλεγχο της συνταγογράφησης, στο τι δίνεται και τι όχι χωρίς συνταγή και στον τερματισμό των παράνομων δραστηριοτήτων.

Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά στη χαμηλή δυναμική των γενοσήμων και στην άρνηση κάποιων γιατρών να συνταγογραφήσουν το φθηνότερο σκεύασμα, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ο ασθενής τη διαφορά, καθώς ο τελευταίος θα ακολουθήσει πιστά τις εντολές του γιατρού του. Κι εδώ έχουμε συμμετοχή των ασθενών, τη μη συμμετοχή γιατρών στην προσπάθεια εξοικονόμησης, αλλά και μια αμέτοχη πολιτεία, που παρά τις δεσμεύσεις αδυνατεί να αυξήσει τη διείσδυση των γενοσήμων.

Και το τρίτο συμπέρασμα έχει να κάνει με την κοινωνική πολιτική του κράτους, το οποίο παρέχει χωρίς να έχει. Είτε αυτό αφορά στην καθολική κάλυψη των ανασφάλιστων είτε στην απαλλαγή κάποιων κοινωνικών ομάδων από τη συμμετοχή τους στα φάρμακα, το θέμα είναι ότι λαμβάνονται μέτρα σωστά μεν, χωρίς καμία πρόβλεψη δε, χωρίς κανέναν σχεδιασμό, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση των σχετικών προϋπολογισμών. Κι εδώ έχουμε συμμετοχή των φαρμακευτικών επιχειρήσεων που «βάζουν πλάτη» για να κάνει κοινωνική πολιτική η κυβέρνηση και μια αμέτοχη πολιτεία που απλά καρπώνεται τα αποτελέσματα.

Γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου

Check Also

Κικίλιας: Προσφορά της Υγείας αποτελεσματικότερα, με σεβασμό στα χρήματα των φορολογούμενων

«Καινοτομία σημαίνει πέρα και πάνω από όλα επένδυση στον άνθρωπο, μια επένδυση υψηλής προστιθέμενης αξίας», …