Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Οι «παρενέργειες» του αντικαπνιστικού νόμου

Οι «παρενέργειες» του αντικαπνιστικού νόμου

Μία από τις πρώτες μεγάλες δεσμεύσεις του υπουργείου Υγείας, αλλά και του ίδιου του Πρωθυπουργού, ήταν η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου. Και η δέσμευση έγινε πράξη με την πρόσφατη ψήφιση στη Βουλή των σχετικών μέτρων.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί με την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, μέσα μαζικής μεταφοράς, εστιατόρια, αυτοκίνητα όταν μέσα σε αυτά βρίσκονται παιδιά ή ακόμη και σε κάποιους συγκεκριμένους ανοιχτούς χώρους, όπως είναι οι παιδικές χαρές.

Ωστόσο, αυτή η άμεση και καθολική απαγόρευση σε όλους τους χώρους, συμπεριλαμβανομένων των χώρων διασκέδασης (bar, κέντρα διασκέδασης, καζίνο κ.ά.), που προωθεί η κυβέρνηση, θα προκαλέσει σημαντικά προβλήματα. Από το ένα άκρο, αυτό της «ασυδοσίας» του καπνού, που όλοι κάπνιζαν παντού, ακόμη και στα νοσοκομεία, θα φτάσουμε σε έναν απότομο αποκλεισμό των καπνιστών, οι οποίοι νιώθουν, πλέον, ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα επιλογής.

Αν δούμε τους αντικαπνιστικούς νόμους στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, θα δούμε ότι όλοι σχεδόν ξεκίνησαν αρχικά πιο χαλαρά, δίνοντας την επιλογή δημιουργίας χώρων καπνιστών σε μεγάλα μαγαζιά διασκέδασης, υπό αυστηρές προϋποθέσεις ή ακόμη παρείχαν και το δικαίωμα σε κάποια μικρότερα να επιλέξουν αν θέλουν να είναι χώροι καπνιστών ή μη. Σε κάποιες χώρες ισχύουν ακόμη αυτές οι εξαιρέσεις, σε άλλες, δε, ήρθαν αργότερα αυστηρότεροι νόμοι που απαγόρευσαν το κάπνισμα παντού.

Υπήρχε όμως το μεταβατικό στάδιο, κατά τη διάρκεια του οποίου οι κυβερνήσεις ήταν αυστηρές, έκαναν ελέγχους και φρόντιζαν για την τήρηση του νόμου και την εφαρμογή των προϋποθέσεων που τον συνόδευαν. Και επιπλέον, οι χώρες αυτές είχαν επενδύσει στην πρόληψη και την ενημέρωση των πολιτών, καταφέρνοντας έτσι να τους εκπαιδεύσουν σε βάθος χρόνου, με συνέπεια και συνέχεια, για τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου.

Κι εδώ είχαμε νόμους με προϋποθέσεις που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Κι όλα αυτά τα χρόνια οι δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης ήταν αποσπασματικές. Άρα, δεν είχαμε ουσιαστικά μεταβατικό στάδιο, αλλά ούτε και εκπαίδευση. Επομένως, είναι λογικό οι αντιδράσεις να είναι έντονες (ήδη οι ιδιοκτήτες καταστημάτων προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας) και η μετάβαση να μοιάζει πολύ «βίαιη» για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που επιμένει –κακώς– να καπνίζει.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος την Κυριακή 27 Οκτωβρίου

Check Also

Βασίλης Κοντοζαμάνης: Έτσι λειτουργεί το 1142 – Κανένα «παραθυράκι» στον νόμο ξεκαθαρίζει ο υφυπουργός

Στην εκπομπή «Αταίριαστοι» στον ΣΚΑΪ βρέθηκε σήμερα ο υφυπουργός Υγείας, Βασίλης Κοντοζαμάνης και, όπως ήταν …