Αρχική / Τελευταίες Εξελίξεις / Συνέδρια / Εκδηλώσεις / Μ. Παπαταξιάρχης: «Η φαρμακοβιομηχανία θα πρέπει να σταθεί αυτοκριτικά απέναντι σε μια κοινωνία, η οποία την αντιμετωπίζει με καχυποψία»

Μ. Παπαταξιάρχης: «Η φαρμακοβιομηχανία θα πρέπει να σταθεί αυτοκριτικά απέναντι σε μια κοινωνία, η οποία την αντιμετωπίζει με καχυποψία»

Η βιομηχανία και οι εκπρόσωποί της θα πρέπει να κάνουν τον απολογισμό τους όχι μόνο λόγω της κρίσης, αλλά κυρίως για την εποχή προ κρίσης, όσον αφορά το λειτουργικό μοντέλο που εγκατέστησε, την ηθική που υπηρέτησε, την αισθητική και την εικόνα που επιδίωξε και συστηματικά καλλιέργησε, για τις αξίες που υπηρέτησε, για τα μηνύματα που μετέδωσε, για την προοπτική που προσέφερε και για τα αδιέξοδα που οδήγησε. Και αυτό, διότι η βιομηχανία δεν έπεισε ακόμα ότι, από μέρος του προβλήματος, μπορεί να είναι και μέρος της λύσης του ή, τουλάχιστον, στον κεντρικό πυρήνα επίλυσης, τόνισε ο κ. Μάκης Παπαταξιάρχης κατά τον χαιρετισμό του, κατά την έναρξη του Συνεδρίου της ΕΕΦαΜ, στις 7 Φεβρουαρίου.

Αυτό που απαιτείται, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Janssen Pharmaceutical Companies of Johnson & Johnson, είναι υπερπροσπάθεια, ανανέωση λόγου και σκέψης, αναδόμηση και αναδιάταξη στρατηγικής, ανανέωση φυσιογνωμίας και μετάλλαξη επιχειρηματολογίας.

Η βιομηχανία θα πρέπει να σταθεί αυτοκριτικά απέναντι στην ιστορία της και σε μια ελληνική κοινωνία, η οποία την αντιμετωπίζει με καχυποψία, επιφύλαξη, συστολή και αμφισβήτηση, σημείωσε ο κ. Παπαταξιάρχης.

Στην ομιλία του ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Είχαμε προνοήσει ένα χρόνο πριν, σχετικά με τους πυλώνες του Συνεδρίου: Εμπιστοσύνη, Συνεργασία, Αξία. Τις ημέρες αυτές της αμφισβήτησης, είμαστε πιο προετοιμασμένοι και επίκαιροι, από ποτέ.

Η Πολιτεία, στη θεώρηση της αξιολόγησής της, έχει μόνο δίκιο όταν αναφέρεται στην αλλαγή της συμμετοχής των ασθενών στη θεραπεία, στη φαρμακευτική δαπάνη, στην τιμολόγηση, στην αποζημίωση, στη λειτουργία του συστήματος, στο θεσμικό πλαίσιο, στην ανάγκη διαχρονικότητας, στην ανάγκη επούλωσης πληγών, στην ισορροπία ελαστικού/ανελαστικού, στην αποτίμηση και, τελικά, στην αξιοπρέπεια. Ωστόσο, στις βελτιώσεις που προσφέρει, δεν προβαίνει κατ’ ανάγκη σε μεταρρυθμίσεις.

Παρόλα αυτά, δεν έχει δίκιο όσον αφορά στις μονόδρομες επιλογές, στις επίμονες μακροχρόνια κοστολογικά προσεγγίσεις και στη μη ενεργή ακρόαση των φορέων του φαρμάκου.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας, το 2018 αποτελεί χρονιά ορόσημο, καθώς την Τρίτη 21 Αυγούστου η χώρα εξέρχεται επισήμως του Μνημονίου.

Απαραίτητα συστατικά για την επόμενη ημέρα αποτελούν η βιωσιμότητα, η απαλλαγή από τη δημοσιονομική επιτροπεία, η οργάνωση της πολιτικής υγείας και κράτους, η εθνική πολιτική και το εθνικό συμβόλαιο για την υγεία, η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών, η προβλεψιμότητα, η αλλαγή μείγματος πολιτικής και η μετάβαση, από μια εποχή ελλείματος σχεδιασμού και ελέγχων, σε μία εποχή ανάπτυξης, σχεδιασμού και οράματος.

Το πρόταγμα, σε κάθε περίπτωση, αποτελεί ο Έλληνας ασθενής και ο Έλληνας πολίτης, με πολιτικές πρόληψης, προφύλαξης, αλλά και πολιτικές που διασφαλίζουν την πρόσβαση στις απαραίτητες θεραπείες… Αιτούμενο είναι η καθολική υγειονομική κάλυψη, μέσα σε ένα σύγχρονο, βιώσιμο και αποτελεσματικό Δημόσιο Σύστημα Υγείας».

Η καινοτομία θα πρέπει να αναγνωριστεί ως αξία, μονόδρομος, δικαίωμα, και όχι ως ζητούμενο, τόνισε ο κ. Παπαταξιάρχης. Η επιχειρηματικότητα θα πρέπει να αναγνωρίζεται και να ισορροπεί, χωρίς φαινόμενα ποινικοποίησης της κερδοφορίας.

Το σύστημα θα πρέπει να ηθικοποιηθεί όχι ως μονοπώλιο κάποιων, αλλά ως πρόταγμα όλων. Η πρόσβαση στην Υγεία/Φάρμακο θα πρέπει να είναι καθολική και να υπάρχει ισορροπία μεταξύ Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, χωρίς διαιρετικές τομές.

«Αναμφίβολα, η εξίσωση και σχέση Κοινωνίας-Υγείας-Πολιτικής είναι δύσκολη. Ωστόσο, στο περιβάλλον αυτό, ο ανθρωπιστικός παράγοντας της φαρμακευτικής βιομηχανίας πρέπει να αναγνωρίζεται, οι στρεβλώσεις, παθογένειες, αντιδεοντολογικές συμπεριφορές να απομονώνονται και το αρνητικό κοινωνικό αποτύπωμα να αποδομείται.

Ο τομέας της Υγείας δεν αποτελεί α-πολιτική υπόθεση και ουδέτερο ζήτημα, παρόλα αυτά το φάρμακο αποτελεί ταυτόχρονα τεχνοκρατικό ζήτημα, με: ιδεολογία, αξιακά πρότυπα, κοινωνικές προτεραιότητες, συγκρούσεις, κοινωνικές συμμαχίες, πολιτικές επιλογές, ισορροπίες, ρήξεις, συμβιβασμούς.

Το φάρμακο και η καινοτομία σίγουρα φέρουν θετικό πρόσημο, σε όρους παραγωγικότητας, οικονομικές ευμάρειας, επενδύσεων, ανάπτυξης, ανάκαμψης, ελπίδας και οράματος (86.000 εργαζόμενοι άμεσα και έμμεσα, 3,5% του ΑΕΠ)», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κ. Παπαταξιάρχη, ο προτεινόμενος δεκάλογος για τη φαρμακευτική πολιτική βασίζεται στα παρακάτω βήματα:

  • Επικεντρωνόμαστε στα σημαντικά
  • Σχεδιάζουμε μαζί προσεκτικά: βιωσιμότητα, πρόσβαση, οικονομική προσιτότητα
  • Θέτουμε ρεαλιστικούς στόχους
  • Αλληλεπιδρούμε με ακεραιότητα
  • Απλοποιούμε
  • Αναζητούμε λύσεις με θετική προσέγγιση και διάθεση
  • Οικοδομούμε συμμαχίες, όπου αυτό είναι εφικτό
  • Κατανοούμε και σεβόμαστε όλους τους φορείς
  • Εκτελούμε με πειθαρχία ότι αποφασίσαμε
  • Χρησιμοποιούμε την τεχνογνωσία που αντλούμε από τη διεθνή πρακτική

«Όλα τα παραπάνω δε μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς τους φορείς κλινικής έρευνας και ανάπτυξης, τη φαρμακευτική βιομηχανία και τους επαγγελματίες του χώρου. Το Συνέδριο αυτό θα σας δώσει τις απαντήσεις που δικαιούστε και σίγουρα αξίζει της προσοχής σας», κατέληξε.

Check Also

Κορυφαία η APIVITA στα “Best in Pharmacy Awards 2018”

Το βραβείο κορυφαίας εταιρείας “Top Company Award” κατέκτησε η APIVITA, εξασφαλίζοντας συνολικά εννέα βραβεία στα …