Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Η αναμόρφωση του ΕΣΥ

Η αναμόρφωση του ΕΣΥ

Ο στόχος της «αναμόρφωσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας» αποτελεί κλασικά πρωταρχική προτεραιότητα κάθε ηγεσίας του υπουργείου Υγείας. Ωστόσο, αντί για αναμόρφωση, οδηγούμαστε σταθερά τα τελευταία χρόνια σε μία… παραμόρφωση του ΕΣΥ. Ναι, το Εθνικό Σύστημα Υγείας από τον γίγαντα με τα πήλινα πόδια, όπως το χαρακτήριζαν επί πολλά χρόνια, έχει καταλήξει το… «τέρας με την αγνή ψυχή». Και αυτή η ψυχή είναι το προσωπικό της και μόνον αυτό. Έχουμε πολύ καλούς και φιλότιμους γιατρούς και νοσηλευτές, οι οποίοι υπό πραγματικά αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Φτάνει όμως μόνο η προσπάθεια του προσωπικού; Δυστυχώς όχι!

Τα προβλήματα του ΕΣΥ είναι πλέον κλασικά και σχεδόν «γραφικά». Ελλείψεις προσωπικού, σφιχτοί προϋπολογισμοί στα νοσοκομεία, Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας τύπου «γεφύρι της Άρτας», πεπαλαιωμένες δομές, λίστες αναμονής, φακελάκι, ελλιπείς έως ανύπαρκτες διοικήσεις, ράντζα, ελλείψεις υλικών και φαρμάκων. Για τα ίδια προβλήματα γράφαμε εδώ και πολλά χρόνια και το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούμε να γράφουμε γι’ αυτά.

Οι περιβόητες Τοπικές Μονάδες Υγείας πέφτουν στα βαθιά πριν καν προλάβουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Προβλήματα με τους χώρους στέγασης, με τη στελέχωση, με τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό. Ο θεσμός του Οικογενειακού γιατρού παραμένει… χωρίς «οικογένεια», οι ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία αυξάνονται και οι νέες συμβάσεις των γιατρών με τον ΕΟΠΥΥ είναι στον αέρα. Κι όλα αυτά, γιατί δεν υπάρχουν κίνητρα, γιατί δεν υπάρχουν χρήματα.

Την ίδια ώρα περισσότεροι από 2 εκατομμύρια ανασφάλιστοι καταφεύγουν στα δημόσια νοσοκομεία για να λάβουν τις δωρεάν υπηρεσίες και τα φάρμακα που τους εξασφάλισε η παρούσα κυβέρνηση. Χωρίς, ωστόσο, η κυβέρνηση να εξασφαλίσει παράλληλα και τα απαραίτητα κονδύλια για να ενισχύσει από κάθε άποψη το ΕΣΥ, που ήδη μετά βίας κάλυπτε τις ανάγκες των ασθενών.

Ακόμη και τα θετικά βήματα που γίνονται, όπως για παράδειγμα η θέσπιση του Συστήματος Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας, που θα κρίνει και θα εγκρίνει τις καινοτόμες θεραπείες, γίνονται με τέτοιο πολύπλοκο τρόπο, που είναι αμφίβολο το αν θα λειτουργήσουν σωστά και αν θα αποδώσουν τους επιθυμητούς καρπούς, οι οποίοι θα ωφελούν και την κυβέρνηση, αλλά κυρίως τους ασθενείς.

Πολλές φορές η αναμόρφωση ενός θεσμού, ενός οργανισμού ή συστήματος, μπορεί και πρέπει να ξεκινήσει από τα απλά. Δεν χρειάζονται εξαγγελίες νέων μεγαλεπήβολων έργων, όταν τα «παλιά», αυτά που αποτελούν τον κορμό ενός συστήματος, αντιμετωπίζουν ήδη πολλά προβλήματα, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστούν, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε υγιή βήματα προς τα εμπρός.

Και το πιο σημαντικό από όλα είναι, πριν προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα, να είμαστε σίγουροι ότι το έδαφος είναι στέρεο, το κενό που υπάρχει ανάμεσα στο πριν και το μετά μπορεί να υπερσκελιστεί και θα τα καταφέρουμε «να πατήσουμε» κάπου γερά, χωρίς να κινδυνεύουμε να βυθιστούμε στο χάος των μεγαλόστομων εξαγγελιών…

Γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 15 Απριλίου

Check Also

Εντυπωσιακή εξοικονόμηση χρημάτων για τον ΕΟΠΥΥ λόγω διακοπής της θεραπευτικής αγωγής για ΧΜΛ

Με αφορμή την 22α Σεπτεμβρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τη Χρόνια Μυελογενή Λευχαιμία, η …