Αρχική / Τελευταίες Εξελίξεις / Ιδιωτικός Τομέας / Επιστημονικές εξελίξεις στο πεδίο του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα

Επιστημονικές εξελίξεις στο πεδίο του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα

Ελπίδα στους ασθενείς με μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΠ-ΜΜΚΠ), μια από τις πιο διαδεδομένες μορφές καρκίνου και στη χώρα μας, έρχεται να δώσει μια νέα θεραπευτική προσέγγιση, η οποία συνδυάζει μια ανοσοθεραπεία με καθιερωμένο σχήμα χημειοθεραπείας.

Για πρώτη φορά, οι ασθενείς στην Ελλάδα με μη πλακώδη ΜΜΚΠ θα έχουν τη δυνατότητα να λάβουν τον συνδυασμό ανοσοθεραπείας με χημειοθεραπεία ως 1ης γραμμής θεραπεία, διεκδικώντας μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης, σε σχέση με τη μέχρι τώρα καθιερωμένη θεραπεία, κατόπιν πρόσφατης σχετικής έγκρισης της ΕΕ. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να αλλάξει ριζικά τη θεραπευτική προσέγγιση του συγκεκριμένου τύπου καρκίνου του πνεύμονα.

Το θέμα αναλύθηκε σε συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα της Ένωσης Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ), την Πέμπτη 1η Νοεμβρίου, και ενώ ο συγκεκριμένος μήνας είναι αφιερωμένος στον καρκίνο του πνεύμονα.

Οι ομιλητές κ. Ιωάννης Μπουκοβίνας, MD, PhD Παθολόγος – Ογκολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος της Ογκολογικής Μονάδας της Βιοκλινικής Θεσσαλονίκης, και ο κ. Ιωάννης Μούντζιος, MD, PhD Παθολόγος – Ογκολόγος στο 251 Γ.Ν.Α. και στη Β’ Ογκολογική Κλινική «Ερρίκος Ντυνάν», Hospital Center, συμμετείχαν με σκοπό να αναδείξουν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του πνεύμονα ως νέας θεραπευτικής επιλογής. Από την πλευρά της, η κ. Ασπασία Θεοδοσίου, Διευθύντρια του Ιατρικού Τμήματος Ογκολογίας της MSD, κλήθηκε να παρουσιάσει τη δραστηριοποίηση της εταιρείας στο πεδίο της ανοσο-ογκολογίας, ενώ τη συζήτηση ανέλαβε να συντονίσει ο Ιατρικός Διευθυντής της MSD Ελλάδας, κ. Λάζαρος Πουγγίας, MD, PhD.

Ο καρκίνος του πνεύμονα

Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί μια νόσο που σχηματίζεται σε ιστούς των πνευμόνων, προερχόμενη από διάφορα είδη κυττάρων των αεραγωγών. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι του συγκεκριμένου καρκίνου, ο Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ), που αντιστοιχεί σε περίπου 85 έως 90% των περιπτώσεων, και o Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα (ΜΚΠ) που αντιστοιχεί σε περίπου 10 έως 15% των περιστατικών.

Βασικοί παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη ΜΜΚΠ είναι το κάπνισμα, η έκθεση σε ραδόνιο, αμίαντο ή άλλες ουσίες που υπάρχουν στον χώρο εργασίας, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ακτινοθεραπεία στους πνεύμονες, το αρσενικό στο πόσιμο νερό και το ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του πνεύμονα.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα, στην Ελλάδα τα νέα περιστατικά καρκίνου του πνεύμονα το 2018 ανέρχονται σε 9.964 (15% επί του συνόλου των τύπων καρκίνου), ενώ η συγκεκριμένη νόσος αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο. Δυστυχώς, τα περισσότερα περιστατικά καρκίνου του πνεύμονα δεν εμφανίζουν συμπτώματα μέχρι να φτάσει σε προχωρημένο στάδιο η ασθένεια.

Ο ρόλος της ανοσοθεραπείας

H ανοσοθεραπεία αποτελεί ένα ισχυρό όπλο στη θεραπευτική φαρέτρα της επιστήμης, καθώς χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα για την καταπολέμηση των ασθενειών. Όσον αφορά τον καρκίνο, η ανοσοθεραπεία είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισής του, καθώς σε αντίθεση με τη χημειοθεραπεία, δρα επί των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, για να τα βοηθήσει στη δράση τους εναντίον του καρκίνου.

Έτσι, η ανοσοθεραπεία δρα είτε διεγείροντας το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να εργάζεται πιο σκληρά ή πιο «έξυπνα» για να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα, είτε παρέχοντάς του επιπλέον συστατικά, όπως πρωτεΐνες του ανοσοποιητικού συστήματος ανθρώπινης κατασκευής.

Στην ανοσοθεραπεία σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι βιοδείκτες. Ο βιοδείκτης PD-L1 αποτελεί το χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός προβλεπτικού βιοδείκτη για την εκτίμηση της ανταπόκρισης διαφόρων συμπαγών όγκων σε ανοσοθεραπεία. Το PD-L1 είναι μια πρωτεΐνη που εκφράζεται στα αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα, ενώ έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να εκφραστεί και από όγκους ή άλλα κύτταρα μέσα στο μικροπεριβάλλον του όγκου, οδηγώντας σε αναστολή της ανοσολογικής αποκρίσεως κατά του όγκου. Συνεπώς, η γνώση της έκφρασης του PD-L1 του ασθενούς (σε όποιο σημείο της πορείας της θεραπείας κι αν βρίσκεται) επιτρέπει τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική και αυξάνει την πιθανότητα πρόβλεψης ενός θετικού κλινικού οφέλους. Χάρη στους βιοδείκτες, ο σωστός ασθενής λαμβάνει την κατάλληλη θεραπεία στον σωστό χρόνο.

Η νέα θεραπευτική επιλογή

Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Εεπιτροπή ενέκρινε τη χορήγηση του pembrolizumab, σε συνδυασμό με πεμετρεξίδη και πλατίνη (σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη), ως θεραπεία 1ης γραμμής για τον μεταστατικό, μη πλακώδη ΜΜΚΠ, σε ασθενείς χωρίς EGFR ή ALK θετικές μεταλλάξεις όγκου.

Η απόφαση αυτή βασίστηκε στα αποτελέσματα της μελέτης φάσης ΙΙΙ, Keynote 189, τα οποία έδειξαν ένα σημαντικό όφελος επιβίωσης, με μείωση κατά το ήμισυ του κινδύνου θανάτου, και κατά 48% του κινδύνου προόδου της νόσου ή θανάτου των ασθενών που έλαβαν τον συνδυασμό pembrolizumab με χημειοθεραπεία, σε σχέση με αυτούς που έλαβαν μόνο το καθιερωμένο σχήμα χημειοθεραπείας. Αντίστοιχα, το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης στο συνδυασμό με pembrolizumab ανήλθε σε 48% έναντι 19% στο σκέλος της χημειοθεραπείας.

Check Also

Στα μωβ το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις 15 Νοεμβρίου, για τον παγκρεατικό καρκίνο

Με το μήνυμα «Η έγκαιρη διάγνωση μετράει», το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) στήριξε …