Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Διακομματική με κομματικές βλέψεις

Διακομματική με κομματικές βλέψεις

Έχω υποστηρίξει πολλές φορές πως κάποια στιγμή, έστω και αργά, θα πρέπει όλες οι πολιτικές παρατάξεις της χώρας να βάλουν στην άκρη χρώματα, πεποιθήσεις, ανταγωνισμούς και σκοπιμότητες και να συνεργαστούν για το κοινό καλό. Ειδικά σε τομείς, όπως είναι η Υγεία, η Παιδεία και ο Τουρισμός, που είναι ζωτικής σημασίας, ο καθένας για τους δικούς του ξεχωριστούς λόγους, θα πρέπει να χαραχτεί μία εθνική στρατηγική και πολιτική, που να μην επηρεάζεται από τις συχνές εναλλαγές στις υπουργικές καρέκλες. Στόχος θα πρέπει να είναι να γίνονται σταθερά βήματα βελτίωσης προς όφελος των πολιτών και της οικονομίας της χώρας.

Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας θα μπορούσε να το περιγράψει κανείς πολύ απλά με δύο λέξεις: ράβε – ξήλωνε. Ό,τι σχεδιάζει, προσπαθεί να δημιουργήσει ένας υπουργός, έρχεται ο αμέσως επόμενος – ακόμη κι αν ανήκει στην ίδια παράταξη – να το ξηλώσει και να επιχειρήσει να το φτιάξει από την αρχή. Με δεδομένη τη συχνή εναλλαγή των προσώπων στις θέσεις – κλειδιά των υπουργείων, είτε λόγων «απανωτών» εκλογών, είτε ανασχηματισμών, γίνεται αντιληπτό το γιατί τίποτα δεν προχωρά, τίποτα δεν ολοκληρώνεται.

Αδυνατώ να πιστέψω πως κανείς δεν βρίσκει κάτι θετικό στο έργο του προηγούμενου, ώστε να το προχωρήσει, να το ενισχύσει, βάζοντας έτσι και τη δική του σφραγίδα.

Ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, σκέφτεται να προτείνει τη δημιουργία μίας διακομματικής επιτροπής για τα θέματα του φαρμάκου, ώστε να ληφθούν κοινά αποδεκτές αποφάσεις και μέτρα, σε έναν τομέα που επηρεάζεται σημαντικά από την ανυπαρξία σταθερής πολιτικής, πλήττοντας τόσο του ασθενείς, όσο και την επιχειρηματικότητα. Μία τέτοια κίνηση θα έχει σημασία μόνο αν στηρίζεται στην ουσιαστική αναγνώριση της ανάγκης για συνεργασία και εξεύρεση βιώσιμων λύσεων.

Το κακό παρελθόν μας, δυστυχώς, δεν ευνοεί την υλοποίηση τέτοιων πρωτοβουλιών. Πολλές φορές οι εκάστοτε κυβερνώντες εξαγγέλλουν κάτι με στόχο να «παγιδεύσουν» τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Η αντιπολίτευση από την άλλη, αν και πολλές φορές απαιτεί τέτοιου είδους συνεργασίες, όταν έρθει η ώρα να αποφασίσει, «κολλάει» λόγω αμφιβολιών και φόβου για τα κίνητρα και τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται στο παρασκήνιο.

Η καχυποψία κυριαρχεί, το πολιτικό όφελος υπερισχύει και η όποια προσπάθεια για ουσιαστική συνεργασία πέφτει τις περισσότερες φορές στο κενό. Αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει, γιατί δεν οδηγεί πουθενά. Ή μάλλον οδηγεί κάπου. Σε ένα παρελθόν που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε και σε μια αέναη κατάθεση προτάσεων, σχεδίων, νομοσχεδίων για την επίλυση προβλημάτων που τελικά βαλτώνουν και δεν επιλύονται ποτέ.

Ας αφήσουμε λίγο στην άκρη τα προσχήματα και ας δουλέψουμε για το κοινό καλό. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, οι καρέκλες και τα χρώματα δεν αποτρέπουν τις ουσιαστικές συνεργασίες όταν τα πράγματα είναι «σκούρα» ή ακόμη και όταν είναι ευοίωνα και χρειάζονται επιπλέον προσπάθειες για σταθεροποίηση και ενίσχυσή τους. Κάποια στιγμή θα πρέπει να φτάσουμε κι εμείς σε αυτό το επίπεδο…

Γράφει ο Θεόδουλος Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 6 Μαΐου

Check Also

Σύσταση Μόνιμης Διακομματικής Επιτροπής για το Φάρμακο προτείνει ο Ξανθός

Με σκοπό να καταβληθεί μια σοβαρή προσπάθεια πολιτικής συνεννόησης στον τομέα του Φαρμάκου, να επιχειρηθεί …