Αρχική / Πρόσωπα / Άρθρα / Απόψεις / Ένα όνομα δεν φέρνει την Άνοιξη

Ένα όνομα δεν φέρνει την Άνοιξη

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τα πηγαδάκια για τα ονόματα που ενδέχεται να στελεχώσουν τους Οργανισμούς που υπάγονται στο υπουργείο Υγείας, αλλά και την «ένταση» που δημιουργήθηκε από την άρνηση του Βασίλη Πλαγιανάκου να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου του ΕΟΠΥΥ, παρά τις πιέσεις Βασίλη Κικίλια. Δεν θα σταθώ στο ποιος ανέλαβε ή θα αναλάβει κάποια «προεδρική καρέκλα», αλλά στο γεγονός ότι μεγάλοι φορείς δυσλειτουργούν εδώ και χρόνια και αδυνατούν να λάβουν άμεσα σοβαρές αποφάσεις, όχι τόσο λόγω των προέδρων τους, όσο λόγω κακής οργάνωσης, έλλειψης οργανισμών και μιας γενικότερης ασάφειας που υπάρχει για το ποιος κάνει τι.

Το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα είναι ο ΕΟΠΥΥ, ο μεγαλύτερος φορέας Υγείας της χώρας μας που διαχειρίζεται 5.5 δισ. τον χρόνο και ο οποίος δεν διαθέτει οργανισμό, με αποτέλεσμα όλες οι αποφάσεις να πρέπει να εγκρίνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρόνο που απαιτείται μέχρι να προχωρήσει κάτι.

Ακόμη και το πιο δυνατό όνομα να τοποθετήσεις στην «καυτή καρέκλα» του προέδρου, τίποτα δεν πρόκειται να προχωρήσει αν δεν αλλάξουν οι λειτουργικές δομές και αν δεν ξεκαθαρίσουν οι αρμοδιότητες.

Ένα όνομα δεν φέρνει Άνοιξη και αυτό το έχουμε ζήσει στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια. Πόσες επιτροπές έχουν συσταθεί μέχρι τώρα, στελεχωμένες με τα πλέον άξια άτομα της αγοράς, που όμως αξιοποιήθηκαν μόνο ως… διακοσμητικοί σύμβουλοι; Πόσοι φορείς είχαν αξιοπρεπέστατους προέδρους, από άποψη προσόντων, που ωστόσο δεν μπόρεσαν να παράξουν ουσιαστικό έργο, γιατί όλα έπρεπε να περάσουν από 347 επιτροπές και υποεπιτροπές, ώστε να καταλήξουν στον εκάστοτε υπουργό για το τελικό ΟΚ;

Σωστή είναι η εξονυχιστική έρευνα των βιογραφικών των διοικητών νοσοκομείων, Υγειονομικών Περιφερειών κ.λπ., ώστε να επιλεγούν οι καλύτεροι, αλλά τι μπορούν να κάνουν ακόμη και οι άριστοι, όταν είναι εγκλωβισμένοι σε παλιάς κοπής συστήματα, σε ιδρύματα με οργανισμούς που έχουν να ανανεωθούν δεκαετίες, σε προϋπολογισμούς που δεν βασίζονται στις πραγματικές ανάγκες και άλλα τόσα προβλήματα που χρονίζουν και μπλοκάρουν κάθε θετική πρόθεση;

Σαφώς πρέπει να επιλέγουμε τους καλύτερους, αλλά πρέπει να παρέχουμε σ’ αυτούς και τις καλύτερες συνθήκες ώστε να μπορέσουν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα.

Του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, την Κυριακή 6 Οκτωβρίου

Check Also

Βασίλης Κικίλιας: Έρχονται 3.500 προσλήψεις στο ΕΣΥ

Στην εφημερίδα «Παραπολιτικά» μίλησε ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας και αναφερόμενος στο πρόβλημα της υποστελέχωσης …